صفحه اصلی تفکر ما مسئول شادی یکدیگریم

ما مسئول شادی یکدیگریم

45 دقیقه خواندن
0
1
ما مسئول شادی یکدیگریم

ما مسئول شادی یکدیگریم

 

مدت زیادی است که این جمله در ذهنم تکرار می‌شود.

ما مسئول شادی یکدیگریم

مُدام با خودم فکر می‌کنم چه کاری می‌توانستم برای اطرافیانم بکنم و نکردم.

به این فکر می‌کنم که حالا چه کاری می‌توانم بکنم.

ما در یک ساختار به هم پیوسته با اطرافیان خود هستیم.

همه‌ی ما نسبت به هم مسئولیت‌هایی داریم.

البته مجبور نیستیم این مسئولیت‌ها را قبول کنیم اما…

اما دنیا عجب جای قشنگی می‌شد اگر همه می‌توانستیم در قبال هم احساس مسئولیت کنیم.

کار زیاد سختی هم نیست.

بزرگ‌ترین کمک، حضور ماست… حضوری خلاق و مفید.

چگونه دوستان زیادی داشته باشیم

ما مسئول شادی یکدیگریم

چگونه دیگران را بخندانیم

 

ما نباید دیگران را تنها بگذاریم

باید همیشه یک حقیقت را به یاد داشته باشیم.

هر کسی می‌تواند تنها بماند.

مادرتان، پدرتان، برادر یا خواهرتان، فرزندتان، همکلاسی یا دوست‌تان، همکارتان و هر آدمی که در اطراف شماست ممکن است تنها باشد و شما ندانید.

ما باید تنهایی و خلاء‌های یکدیگر را پُر کنیم.

حالا شاید یک سوال برای‌تان پیش بیاید.

چگونه تشخیص دهیم یکی تنها هست یا نیست؟

این سوال از پایه غلط است!

آدم‌ها، همیشه از این استقبال می‌کنند که کسی به آن‌ها توجه کند و دوست‌شان داشته باشد.

اگر هم ده‌ها نفر در زندگیِ یکی باشند، این آدم باز هم از بودنِ نفر یازدهم خوشحال می‌شود.

پس زیاد مهم نیست آدم‌های اطراف شما تنهای تنها هستند یا نه.

چیزی که اهمیت دارد این است که به آن‌ها نزدیک شوید و دوست‌شان داشته باشید.

باید کاری کنیم که اطرافیانِ ما، احساس خوبی نسبت به خودشان پیدا کنند.

باید لذت‌های خودمان را با آن‌ها تقسیم کنیم.

ما مسئول شادی یکدیگریم

ما مسئول شادی یکدیگریم

چگونه دیگران را آرام کنیم

 

حضور خلاق یعنی تقسیم لذت‌ها

گفتیم باید در کنار دیگران باشیم و این حضور باید خلاق باشد.

بگذارید این خلاقیت را بیشتر باز کنیم.

 

دو قانون برای این خلاقیت وجود دارد.

قانون اول: ما باید لذت‌های خودمان را تقسیم کنیم و به دیگران اهمیت دهیم تا حس خوبی داشته باشند.

این یعنی با اهمیت دادن به دیگران، کاری کنیم به خودشان باور داشته باشند.

باید بیشتر از همیشه دوست‌شان داشته باشیم و باعث شویم دل‌شان قرص باشد.

فرقی ندارد مادر یا دوست شما باشد… هر آدمی نیاز دارد که تکیه‌گاه یا فرد مورد اعتمادی را در زندگی داشته باشد.

شما می‌توانید شخصی باشید که به آن‌ها حس خوب می‌دهد.

کسی که به جای یک فنجان، چهار فنجان قهوه درست می‌کند و برای پدر و مادر و خواهرش هم می‌برد.

کسی که می‌رود کنار پدرش تا مستند حیات وحش را با هم ببینند و بیشتر لذت ببرند.

کسی که هم به فکر خودش است و هم به فکر دیگران.

ما مسئول شادی یکدیگریم

ما مسئول شادی یکدیگریم

چگونه دوستان زیادی داشته باشیم

 

قانون دوم: اگر کسی امکانِ رسیدن به لذتی را ندارد، همراه او باشیم.

همه نمی‌توانند بروند طبیعت‌گردی، همه نمی‌توانند در یک شبِ گرمِ تابستانی بروند و یک بستنی یا آبمیوه‌ی جانانه بزنند بر بدن، مُسن‌ترها بلد نیستند فیلم دانلود کنند یا بازی‌هایی را انجام دهند، بعضی از دوستانِ شما جرئتِ سفر رفتن ندارند و…

نمی‌دانم از این قضیه آگاه هستید یا نه اما:

اطرافیان شما دوست دارند کارهایی را انجام دهند اما نمی‌توانند.

 

جوان‌ها هر شب دُور دُور می‌کنند و بستنی می‌خورند و می‌خزند در رستوران‌ها.

اما خیلی از پدر و مادرهای ما شاید لذتِ این دُور دوُرها را کم‌تر چشیده باشند.

اگر آدم مسئولیت‌پذیری باشیم، همه چیز را مهیا می‌کنیم تا آن‌ها گاهی اوقات کنار ما باشند.

این که تعارف تیکه پاره کنید فایده ندارد‌ها… به آن‌ها اطمینان بدهید لذت خواهند برد.

 

شاید دوستِ ما شرایطِ رفتن به کوه یا سفر را نداشته باشد.

اما او دوست دارد لذتِ یک سفر ماجراجویانه را بچشد.

این ما هستیم که باید شرایط را برای او هموار کنیم.

به قول یکی از دوستانم:

همه نمی‌تونن یه کارایی رو انجام بدن… ما یادمون می‌ره، فکر می‌کنیم نمی‌خوان.

چگونه اطرافیان خود را شاد کنیم

ما مسئول شادی یکدیگریم

چگونه اطرافیان خود را شاد کنیم

 

دنیا عجب جای قشنگ‌تری می‌شد اگر عصرها، مادرمان را پای تلویزیون تنها نمی‌گذاشتیم و با او شطرنجی بازی می‌کردیم یا مار و پله و جدولی حل می‌کردیم و چایی می‌خوردیم.

دنیا قابل تحمل‌تر نبود اگر یک ماساژ حسابی به پدرمان می‌دادیم و با او فیلم می‌دیدیم و تخمه می‌شکستیم؟

همیشه فکر می‌کنم، بیشتر از این‌ها می‌توانیم یکدیگر را دوست داشته باشیم و در خدمت هم باشیم.

بیشتر از این‌ها می‌توانیم مسئولِ شادی و لذتِ یکدیگر باشیم و کمتر از این‌ها خودخواه.

هیچ کس بدون حضور ما نخواهد مُرد اما همه با حضورِ خلاقِ ما، از زندگی بیشتر لذت خواهند برد.

 

اگر خواندن این مطلب برای شما مفید بود، بروید سراغ مطلب صمیمیت چه و اصلا چه شکلیه؟!

رای خود را ثبت کنید.
«0 رای »
بارگذاری بیشتر مطالب مرتبط
بارگذاری توسط هامون راهوار
بارگذاری در تفکر

چرا مهمه که حتما یه چیزی در این مورد بنویسید؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بررسی

ما توی معده‌ی شغل‌مان زندگی می‌کنیم

ما توی معده‌ی شغل‌مان زندگی می‌کنیم   زندگی هر فرد از بخش‌های مختلفی تشکیل شده. شغل، …