صفحه اصلی ایرانگردی راهنمای کامل سفر ماجراجویانه به دریاچه گهر دورود لرستان

راهنمای کامل سفر ماجراجویانه به دریاچه گهر دورود لرستان

84 دقیقه خواندن
1
0

راهنمای کامل سفر ماجراجویانه به دریاچه گهر دورود لرستان

 

اگر تصمیم دارید به دریاچه گهر شهر دورود استانِ لرستان سفر کنید، باید بگویم تصمیم خیلی خوبی گرفته‌اید و قول می‌دهم به هیچ عنوان پشیمان نشوید!

اما از همین حالا به شما این هشدار را می‌دهم که سفر به دریاچه‌ی گهر، سفر آسانی نیست.

یعنی تا بالای دریاچه شاید هزار بار خودتان را نفرین کنید که چرا این همه سختی را به جان خریدم؟!

اما به شما اطمینان می‌دهم، دریاچه گهر به تمام سختی‌هایی که برای رسیدن به آن می‌کشید، می‌ارزد.

بگذارید اول توضیحاتی کلی درباره دریاچه گهر به شما بدهم.

 

این نگینِ لعنتیِ اشترانکوه

 

دریاچه گهر را نگین اشترانکوه می‌شناسند. اما چرا؟

برای این که راه ماشین ندارد و مسیر آن کوهستانی است.

و خُب وقتی راهِ ماشین‌رو نداشته باشد، یعنی انسان‌ها کم‌تر پای‌شان به آنجا می‌رسد.

و از جایی که ما انسان‌ها استادِ خراب کردنِ جاهای بکر هستیم، هرچیزی که از دست‌مان دورتر بماند، دیرتر گندش در می‌آید.

دریاچه گهر واقع در حومه شهر دورود استان لرستان در ارتفاع ۲۳۵۰ متری از سطح دریا قرار گرفته‌ است.

از پوشش گیاهی در این منطقه می‌توان از درختان بلوط، بید، بادام، پسته وحشی، گلابی وحشی، چنار، نارون و … و از حیات‌وحش آن می‌توان از بز، قوچ، آهو، کل، پلنگ، گرگ، گراز، خرس قهوه‌ای… مثال زد.

البته خیال‌ِتان راحت باشد. دریاچه گهر یک منطقه حفاظت شده در اشترانکوه است.

اما سفر به دریاچه گهر را از کجا و چه‌طور شروع کنید؟

دریاچه گهر

 

شروع سفر و شهر دورود لرستان

 

هر نقطه‌ای که باشید، اول باید خودتان را به شهر دورود برسانید.

نکته مهم این است که کاملا حساب کنید، احتمال دارد چند روز در گهر بمانید.

یک روز برای رفتن در نظر بگیرید.

اگر نرمال راه بروید ۵ الی ۶ ساعت، اگر لش‌طور راه بروید ۷ الی ۸ ساعت، و اگر به صورت پاره راه بروید بعد از ۱۰ ساعت به دریاچه می‌رسید.

یک روز هم برای برگشت در نظر بگیرید. چرا که برگشت هم به اندازه رفت، دشوار است.

خُب با این حساب خیلی حیف است که این همه سختی را به جان بخرید و تا به دریاچه رسیدید، سریع سُک سُک کنید و برگردید.

پس حداقلِ حداقل دو روز را در دریاچه بمانید.

خلاصه شما باید قبل از رفتن به دریاچه، حساب این را داشته باشید که چقدر در کوه و کمند هستید تا فکری به حال غذای خودتان بکنید.

به محظ رسیدن به شهر دورود خرید کنید. غذاهایی بخرید که ماندگاری بیشتری دارند.

خودتان دیگر بهتر از من می‌دانید چیز هایی مثل سیب زمینی، قارچ، نودل، تن ماهی، کنسرو لوبیا، کنسرو ذرت، کنسرو هرچی…

بعد از آن که خرید کردید می‌توانید یک ماشین دربست بگیرید و به راننده بگویید می‌خواهید بروید چشمه و دریاچه گهر.

بنا به نقطه‌ای که در شهر ماشین دربست گرفته‌اید از سی تا چهل هزارتومان جا دارد که با راننده چانه بزنید.

اگر در ایستگاه چشمه هم ماشین بگیرید چیزی بیشتر از این نمی‌شود.

خلاصه آن ماشین شما را به ایستگاه چشمه می‌رساند.

 

ایستگاه چشمه یا همان پارکینگ کجاست؟

 

ایستگاه چشمه، ایستگاهی در کوهستان است که ماشین‌ها آن‌جا پارک کرده و از آن‌جا به بعد مسیرِ پیاده‌روی به دریاچه گهر مشخص شده است.

در آنجا شیرِ آب وجود دارد که بطری‌های خودتان را پُر کنید. اگر کمی جلوتر بروید و از دیگران سوال کنید، چشمه هم پیدا خواهید کرد.

عشایر معمولا چادرشان را در نزدیکی ایستگاه چشمه برپا می‌کنند.

آن‌جا منطقه حفاظت شده و امن برای پارک ماشین است.

سرویس بهداشتی هم دارد که البته چندان تمیز نیست و خُب نباید انتظاری هم در دِل کوه داشته باشیم؛ لنگه کفش در بیابان نعمت است.

در ایستگاه چشمه در حالِ حاظر هیچ سوپر مارکتی وجود ندارد.

در ایستگاه جای چادر و کمپ هست و امنیت خوبی هم دارد.

البته اگر دوست داشته باشید، می‌توانید در دشت های اطراف اطراق کنید و فردا اول صبح پیاده‌رویِ طولانی خودتان را به سمت دریاچه شروع کنید.

در این ایستگاه خَر بارکش و موتور هم تا دریاچه گهر کرایه می‌دهند که جلوتر برای‌تان جریانش را تعریف خواهم کرد.

دریاچه گهر

 

شروع مسیر پیاده روی

 

نمی‌دانم تا حالا کسی چیزی از مسیر پیاده‌رویِ دریاچه گهر به شما گفته است یا نه!

آدم خیلی از عکس‌های طبیعت‌گرد‌ها را می‌بیند و با خودش می‌گوید عجب جای بکری، ای کاش من هم جای او بودم.

اما نمی‌داند چه رنج و عذابی پشت آن عکس وجود دارد!

البته طبیعی است… رسیدن به هر نقطه‌ی زیبایی، بهایی دارد که باید پرداخت شود.

تمام مسیر مال‌رو است و کاملا تا انتها مشخص شده.

شما به هیچ عنوان گُم نمی‌شوید مگر این که از مسیر مال‌رو بیرون بزنید.

مسیر هم اصلا گیج کننده نیست و تا انتها سر راست و مشخص است.

شروع مسیر بسیار سخت است و کمی سربالایی طاقت‌فرسا دارد.

اما همیشه اولش درد دارد، سخت نگیرید.

همین‌طور که بالا می‌روید و لَه لَه می‌زنید، آن بالاترها یک سوپر مارکت با نوشیدنی‌های خُنک انتظار شما را می‌کشد.

حتما با خودتان پول نقد ببرید.

صد در صد دل‌تان می‌خواهد وقتی خسته و کوفته به سوپر مارکت رسیدید، آن‌جا یک چیز خنک، قنددار یا کافئین‌دار بنوشید.

همه چیز آن‌جا گران است. مثلا یک نوشابه بزرگ را نزدیک به شش هزار تومان حساب می‌کنند؛ اما گله نکنید.

آن بنده خدا هم هر روز آن همه وسایل را با موتور یا خَر می‌کشد بالا و استهلاک‌ش را می‌پردازد.

پس به فروشنده حق بدهید که گران بفروشد!

دریاچه گهر

 

چشمه دوم یا ایستگاه نودل کجاست؟

 

بعد از این که سربالایی اول را رد کردید و به اندازه کافی در سوپر مارکت استراحت کردید، باید خودتان را برای رفتن به چشمه دوم یا ایستگاه نودل آماده کنید!

چرا ایستگاه نودل؟

داستانِ مفصلی دارد؛ برای این که ما آنجا نودل‌های‌مان را جا گذاشتیم و تا چند روز فقط سیب‌زمینی خوردیم و به هرحال داستان غم‌باری دارد که برای‌تان نگویم، گذشته‌ها گذشته…

خلاصه بعد از آن تصمیم گرفته‌‎ایم به یادبودِ نودل‌های مفقود شده، چشمه‌ی دوم را “ایستگاه نودل” بنامیم.

از سوپر مارکت که به سمتِ دریاچه گهر حرکت کنید، کوهستان به شما یک حالِ اساسی می‌دهد.

یعنی شما از سوپر مارکت تا خودِ چشمه دوم یا همان ایستگاه نودل یک ساعت و خُرده‌ای سرپایینی دارید.

این سرپایینی فشار کم‌تری به شما می‌آورد.

پس خیال‌تان راحت، پای خودتان را روی گاز بگذارید اما مواظب باشید که در سرپایینی کار دست خودتان ندهید.

سرپایینی‌ای که شما به راحتی در آن قدم می‌زنید و می‌روید، برای کسانی که در حال برگشت هستند به یک سربالایی طاقت‌فرسا تبدیل می‌شود. در راه به آن‌ها آب و شکلات تعارف کنید.

بعد از این که سر پایینی تمام شد و به ایستگاه نودل رسیدید کمی استراحت کنید.

آن‌جا هم شیر آب خوردن وجود دارد، هم سرویس بهداشتی.

پیشنهاد می‌کنم ناهار را آنجا بر بدن بزنید، یا یک چیز مقوی بخورید.

بطری‌های‌ خودتان را پُر کنید و دوباره به سمت گهر راه بیفتید.

از اینجا به بعد نزدیک به دو ساعت راه دارید که زیاد هم نگران نباشید. یک مسیرِ هموار و تخت است.

آخر هایش کمی سربالایی دارد که آن‌ هم زیاد به چشم نمی‌آید.

و بالاخره شما به دریاچه گهر رسیدید!

تبریک می‌گویم…!

راهنمای کامل سفر ماجراجویانه به دریاچه گهر دورود لرستان

راهنمای کامل سفر ماجراجویانه به دریاچه گهر دورود لرستان

 

آب شیرین به توانِ ابدیت

 

همان اوایل که به بالا می‌رسید، یک سوپر مارکت قبل از دریاچه وجود دارد.

آن‌جا هم غذا می‌فروشد هم سیگار هم کلوچه و… آنجا بورسِ خر و موتور هم هست.

در راهِ برگشت یادتان باشد این‌جا حتما صبحانه یک نیمرو یا املتی چیزی بزنید.

اگر خری چیزی داشته باشید باید آنجا تحویل بدهید.

یک سرویس بهداشتی هم در نزدیکی‌اش وجود دارد.

کمی جلوتر بروید به دریاچه می‌رسید.

حالا که به دریاچه رسیده‌اید احتمالا مثلِ چی هم تشنه هستید.

می‌توانید مثلِ آب ندیده‌ها از دریاچه آب بنوشید. انگار که رمز آبِ بی‌نهایت زده باشید.

آبِ دریاچه کاملا شیرین، زلال و تمیز است.

بخاطر مسیر طولانی‌ای که دارد، هنوز کسی فرصت نکرده در آن‌جا زیاد آشغال بریزد.

اما عجب آبی… من یک چیز می‌گویم و شما چیز دیگری می‌شنوید.

تازه ماهی هم دارد، درباره ماهی‌گیری هیچ قضاوتی نمی‌کنم، به هر حال هرچیزی فلسفه خودش را دارد.

اما اگر اهل‌ش هستید، آن‌جا افرادِ زیادی ماهی‌گیری می‌کنند. می‌توانید دام ببرید و ماهی بگیرید.

البته ماهی‌گیری در تمام نقاط ایران باید با مجوز رسمی صورت بگیرد.

حالا خودِ ماهی‌گیران وارد‌تر هستند.

می‌توانید در دریاچه شنا کنید اما عمق دریاچه زیاد است و مواظب باشید. آنجا کسی به دادِ شما نخواهد رسید، خودتان را به فنا ندهید.

دریاچه گهر

شکیبا در کرانه

زدن چادر در دریاچه گهر

 

همان اوایل یک جای چادر زدن وجود دارد که اغلب مسافرها آن‌جا چادر می‌زنند.

اما تا دریاچه که آمدید حیف است واقعا آن‌جا اطراق کنید…

کمی دریاچه را دور بزنید و یک جای بکرتر پیدا کنید.

چادر خودتان را آنجا برپا کنید. احتمالا مجبور می‌شوید خیلی نزدیک به آب چادر بزنید.

فاصله آب تا سطحی که بتوانید بدون شیب رویش چادر بزنید خیلی کم است. اما نگران نباشید.

جزر و مد شبانه هیچ تاثیری روی آب دریاچه ندارد و خیال‌تان راحت باشد، آب در شب بالا نمی‌آید.

دریاچه گهر

 

دشواریِ جمع کردن هیزم

 

در دریاچه گهر هیزم خیلی خیلی کم است و حتما با خودتان زغال ببرید.

آن مغازه‌ای که بالا گفتم، ذغال را بسته‌ای دوازده هزار تومان می‌فروشد.

پس به نفع خودتان است که زغال را از قبل در شهر دورود بخرید.

اما اگر خیلی اسرار دارید که با هیزم آتش بزنید، باید حسابی دریاچه را بگردید و خیلی آن را دور بزنید.

بعد از تجسُس های خیلی زیاد، شاید چیز به درد بخوری برای آتش زدن پیدا کردید.

خلاصه همین دیگر، هر چند روزی که هستید بهتان خوش بگذرد.

و اینکه این‌جا هم برای ما در نظرات تعریف کنید که دریاچه چطور بود.

اما راهِ برگشت….

 

مسیر برگشت به سختی مسیر رفت است

 

اگر فکر کرده‌اید مسیر برگشت را خیلی ساده و سریع پایین می‌آیید باید به شما بگویم سخت در اشتباه‌اید!

به نظر من مسیر دریاچه گهر به این شکل است:

در زمان رفت شما در کل مسیر سختی می‌کشید و یک ساعت خُرده‌ای سرپایینی بعد از ایستگاه نودل را حال می‌کنید.

در زمان برگشت تمام مسیر را حال می‌کنید، اما آن یک ساعت خُرده‌ای سرپایینی، تبدیل به یک سربالایی وحشتناک می‌شود و ممکن است سه ساعت بالا آمدن از آن زمان ببرد!

برای همین می‌گفتم به کسانی که برمی‌گردند آب و شکلات تعارف کنید. به معنی دقیق کلمه جان‌شان بالا می‌آید.

شما می‌توانید برای برگشت خر یا موتور بگیرید، اما پیشنهاد نمی‌کنم.

دریاچه گهر

 

گرفتن خَر، این موجودِ طفلی

 

اجاره دادن خَرِ بارکش یکی از شغل‌های رایج مردمِ ساکنِ در دریاچه گهر است.

این‌که به مشاغل بومی هرجایی که می‌روید کمک کنید خیلی مهم است اما واقعا کرایه کردن خر را پیشنهاد نمی‌کنم.

فرض کنید نزدیک به دویست تا سیصد لیتر کوله پشتی و وسایل را به دوش این بنده خدا می‌اندازند و یک چوب هم به دست شما می‌دهند که تا بالای مسیر همیشه او را بزنید و به او گوش‌زد کنید که نایستد و راه را درست برود.

راستش را بخواهید، بیشتر من را به یاد بردِه‌داری می‌اندازد.

به شخصه سعی می‌کنم تا جای ممکن در دنیای حیوانات دخالت نکنم.

به هرحال تصمیم با خودتان است، اجاره خر و موتور از قیمت شصت تا صد هزار تومان متغیر است.

البته این قیمت در تعطیلات ممکن است به دویست هزار تومان هم برسد.

دریاچه گهر

 

گرفتن موتور هم پیشنهاد نمی‌کنم

 

بهمن محصص نقاش می‌گفت:

مهم نیست که چه چیزی را می‌کشی، مهم این است آن را چطور می‌کشی.

درباره سفر کردن هم دقیقا همینطور است. چگونه طی کردن مسیر سفر، قلبِ یک سفر است.

مقصد تنها بهانه‌ای است که باعث می‌شود ما ادامه دهیم.

وقتی شما سختی زیادی را تحمل می‌کنید، روحِ شما تراش داده می‌شود و دقیقا جادوی سفر همان زمان اتفاق می‌افتد.

همان‌جاها که زیر فشار تصمیم می‌گیرید تسلیم نشوید و ادامه دهید.

و زمان‌هایی که در خودتان گُم می‌شوید و خودتان را جستجو می‌کنید و چیزهایِ جدیدی در خودتان کشف می‌کنید.

تمام این ها باعث می‌شود روحِ شما در سفر بزرگ‌تر و بزرگ‌تر شود.

هربار که چیزِ سختی را از سر می‌گذرانید، محکم‌تر و مقاوم‌تر می‌شوید.

خلاصه شما می‌توانید با گرفتن یک موتور تمام این تجارب روحی را از دست بدهید.

در هر صورت پیشنهاد من این است، اگر می‌خواهید به مشاغل محلی کمک کنید، به جای اجاره خر و موتور از آن‌ها بیشتر خرید کنید.

 

وقتی که تمام مسیر برگشت را تمام کردید

 

وقتی که پایین رسیدید، آن‌جا شماره‌های آژانس و تاکسی روی در و دیوار نوشته شده.

یا در نهایت از محلی‌ها خواهش کنید با آژانس تماس بگیرند.

کرایه برگشت یک ماشین دربست، همان سی تا چهل هزار تومان است.

اگر به هیچهایک در آن مسیر دل خوش کرده‌اید باید بگویم آن مسیر، مسیرِ خیلی خیلی سختی برای هیچهایک است و اگر بی‌خیا‌ل‌ش شوید بهتر است.

اما اگر در تعطیلات به آنجا رفتید به دلیل شلوغی احتمال هیچهایک کردن خیلی وجود دارد.

خلاصه این بود صفر تا صدِ سفر به دریاچه گهر دورود لرستان.

تجربه‌های‌تان و نکته‌های مهمی که فکر می‌کنید اینجا گفته نشده را در قسمت نظرات با ما به اشتراک بگذارید.

 

رای خود را ثبت کنید.
«0 رای »
بارگذاری بیشتر مطالب مرتبط
بارگذاری توسط علیرضا چوکامی
بارگذاری در ایرانگردی

1 نظر

  1. مممم

    آگوست 2, 2019 at 4:54 ق.ظ

    سلام عالی بود،ممنون تجربیاتتون رو در اختیار بقیه گذاشتید

    پاسخ

چرا مهمه که حتما یه چیزی در این مورد بنویسید؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بررسی

تفکر تکنیکال چیست؟

تفکر تکنیکال چیست؟   نقاش‌عزیز، در مطلب قبلی (مثلث برمودا | چگونه به آنجا می‌رسم؟ (بخ…